Vüsalə Asif: HƏSRƏTİN KÖLGƏSİ

Səni sevmək Bilirsənmi, ləpələrin sahilinə qaranəfəs qaçmasıymış səni sevmək.... Qızılgülün qaranlıqda açmasıymış səni sevmək... Yüz illərlə susuz qalan, cadar- cadar olmuş arxın suyla dolub, daşmasıymış səni sevmək... Göy üzünün dolub- dolub, Hönkür- hönkür yağmasıymış səni sevmək... Kor adamın bu dünyaya  əlləriylə baxmasıymış səni sevmək... Sənə həsrət dodaqların  aynalarla öpüşüymüş səni sevmək... Ayla günün, sübh çagında görüşüymüş səni sevmək...  Son ümidin qığılcım tək pərvanəni yaxmasıymış səni sevmək... Həsrətimin vüsal adlı sancısıymış səni sevmək... Harda kiçik ağrı olsa, qaçıb məni tapmasıymış səni sevmək... Gecələri gözlərimin yuxusunun gəlib sənin kirpiyində yatmasıymış səni sevmək... Barmağımın şeir yazıb,  öz başını qatmasıymış səni sevmək...  Ehhh, içimdə öz- özümdən qaçmagımmış səni sevmək... Hər dəfə də itirəndə "məni" səndə tapmağımmış səni sevmək... Uzaqdan e, lap uzaqdan səni sevmək istəməkmiş SƏNİ SEVMƏK... Səni sevmək istəmirəm. *** KİMSƏ BİLMƏYƏ  Bir ayrılıq mahnısına, Süzəsən, kimsə bilməyə. Yola salıb sevdiyini, Küsəsən, kimsə bilməyə. Yolları izsiz keçəsən, Qəm içinnən qəm seçəsən. Güzgüdən sor, gör necəsən? necəsən, kimsə bilməyə. Tellər qıvrıla yanaqda, Əlin quruya dodaqda. Sakit, qaranlıq otaqda Öləsən, kimsə bilməyə... *** HƏSRƏTİN KÖLGƏSİ Sən taqətdən düşmüş ayaqlarınla  heç vaxt keçmədiyin küçə üçün darıxdınmı? Yox... Amma mən darıxdım.  Heç zaman ritmini eşitmədiyin bir ürəyin havasına əl qaldırıb oynadınmı? Yox... Amma mən oynadım. Sən, gülüşdən məhrum olan bir qəlbin üşüdüyünü gördünmü? Yox... Amma mən gördüm. Sən yağmayan yağışda duyğularının kölgədə islandığının şahidi oldunmu heç? Yox... olmadın, Amma mən oldum. Sən saralmış xatirələrinə, arzuladığın o xoş günlərini gömüb  qura bilmədiyin xəyallarında can verdinmi? Yox...  vermədin. Amma mən... Bilsən necə darıxıram heç vaxt olmayacaq olanlar üçün? Amma sən... Eeh, həsrətin bir kölgəsisən. *** ÖLÜMSÜZLÜK Bir az ölümsüz olasan, Öldüyün anı biləsən, Ruhunun içindən keçib, Alın yazını siləsən. Qalasan yurdsuz,  yuvasız Köç edə köçdüyün yer də, Oxlanasan ürəyindən, Qanadlar açdığın yerdə. Ayaqların da yorula, Qollarına qonaq gələ, Baxışların oğrun - oğrun, Qara yollarla ağ gələ. Çəkəsən yükünü belə Yoxun üzündən gedəsən, Ölümün qapına gələ, Tutub əlindən, güləsən.