Bu gün Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Ehtiram İsrail oğlu Əliyevi son mənzilə yola saldıq. 15 noyabr 2026-cı ildə dünyasını dəyişən Ehtiram qardaşımız noyabrın 16-da II Fəxri xiyabanda torpağa tapşırıldı. Onunla vidalaşmaq ağırdır. Bir ailə əzizini, döyüş yoldaşları silahdaşını, xalqımız isə ən çətin günlərində Vətənin müdafiəsinə qalxmış oğlunu itirdi.
Azərbaycan Respublikası Milli Qəhrəmanlarını Tanıtma İctimai Birliyi adından və şəxsən öz adımdan Ehtiram Əliyevin ailəsinə, yaxınlarına və döyüş yoldaşlarına dərin hüznlə başsağlığı verirəm. Uca Allahdan mərhuma rəhmət, doğmalarına bu ağır itkiyə dözmək üçün səbir diləyirəm.
Ehtiram Əliyev Azərbaycanın müstəqilliyi və ərazi bütövlüyü uğrunda şücaət göstərmiş Vətən oğullarından idi. Onun da mənsub olduğu döyüşçü nəslinin gəncliyi müharibənin ağır sınaqlarından keçdi. O illərdə insanın qarşısında çətin bir seçim vardı: təhlükədən uzaq durmaq, yaxud həyatını riskə atıb torpağını müdafiə etmək. Ehtiram qardaşımız Vətənin müdafiəsini seçənlərdən oldu. Bu seçimin qiymətini bilmək, onun xidmətlərini unutmamaq bizə düşür.
Qəhrəmanlarımız haqqında danışanda çox vaxt onların döyüş yolunu, göstərdikləri igidliyi xatırlayırıq. Bəs döyüşlərdən sonrakı həyatları ilə nə qədər maraqlanırıq? Səhhətlərindən, ailə qayğılarından xəbərimiz varmı? Onların da yorulduğu, xəstələndiyi, köməyə ehtiyac duyduğu günlər olur. Döyüşdə mətin olan insan bəzən öz dərdini söyləməyə çətinlik çəkir. Qürurunu qorumaq üçün susması isə hər şeyin qaydasında olduğu anlamına gəlmir.
Elə buna görə də qayğı göstərmək üçün həmişə müraciət gözləməməliyik. Xəstəxanada yatan qəhrəmanın halını soruşmaq, müalicəsi ilə maraqlanmaq, ailəsinə dayaq durmaq üçün xüsusi dəvətə ehtiyac yoxdur. Vaxtında uzadılan əl insana güc verir. Gecikəndə isə geriyə ağır bir təəssüf qalır: kaş sağlığında yanında olaydıq, kaş bir dəfə də zəng edəydik. O “kaş”ların yükünü sonradan heç bir söz yüngülləşdirmir.
Başsağlığına gələnlər dağılışandan sonra ailə öz itkisi ilə baş-başa qalır. Evdəki boş yer, açılmayan qapı, eşidilməyən səs hər gün o yoxluğu xatırladır. Ailəyə ehtiramımız da məhz bundan sonra sınanır. Aylar keçəndə qapılarını döyəcəyikmi, övladlarının taleyi ilə maraqlanacağıqmı? Onların dərdini unutmadığımızı münasibətimizlə göstərməliyik. Qəhrəmanın övladları atalarının adına duyduqları qürurla yanaşı, xalqın onlara sahib çıxdığını da hiss etməlidirlər.
Həyatda olan 13 Milli Qəhrəmanımıza və 49 Vətən Müharibəsi Qəhrəmanımıza sağlıqlarında dövlət qayğısı və millət sevgisi göstərməliyik ki, böyüyən gənclərimiz bizə lənət oxumasınlar.
Bu fikri ağır hesab edənlər ola bilər. Amma sabah övladlarımız bizdən soruşanda ki, “Vətən üçün canını təhlükəyə atan insan öz çətin günündə kimin dəstəyini gördü?”, nə cavab verəcəyik? Gənclərə qəhrəmanlığı nümunə göstəririksə, həmin qəhrəmanlara münasibətimiz də dediyimiz sözə uyğun olmalıdır. Uşaq böyüklərin danışdıqlarını dinləyir, gördüklərini isə yadda saxlayır. Bizim bugünkü davranışımız onun sabah Vətənə, dövlətə və insanlara münasibətinə təsir edəcək.
Dövlət qayğısının qəhrəmanın gündəlik həyatına çatması üçün bu işə cavabdeh olan hər kəs məsuliyyətini dərk etməlidir. Səhhəti ilə bağlı müraciəti diqqətlə dinlənilməli, ehtiyacı araşdırılmalı, həlli mümkün olan məsələ yubadılmamalıdır. Xalq sevgisi də görüşlərdə deyilən xoş sözlərlə məhdudlaşmamalıdır. Vəzifəli şəxs səlahiyyəti ilə, ictimai təşkilat fəaliyyəti ilə, vətəndaş isə bacardığı köməklə bu qayğıda iştirak edə bilər. Hamı başqasından addım gözləyəndə köməyə ehtiyacı olan insan tək qalır.
Qəhrəmanlarımızın xatirəsini yaşatmaq üçün onların həyatını olduğu kimi tanıtmalıyıq. Gənclər yalnız adlarını və təltiflərini deyil, hansı şəraitdə döyüşdüklərini, nələrdən keçdiklərini də bilməlidirlər. Məktəbdə danışılan bir döyüş xatirəsi, ailənin qoruduğu bir məktub, silahdaşın şahidliyi bəzən uzun çıxışdan daha çox təsir edir. Sağ olan qəhrəmanlarımızın söhbətlərini dinləmək, xatirələrini yazıya almaq üçün də vaxtı itirməyək. Onların öz dillərindən eşidəcəyimiz həqiqətləri sonradan heç kim eyni cür çatdıra bilməyəcək.
Mənim arzum budur ki, qəhrəmanlarımızın adı çəkiləndə yalnız keçmiş xidmətlərindən danışmayaq, bugünkü həyatlarından da xəbərdar olaq. Onların haqq etdiyi diqqəti görməsi üçün hər birimiz öz yerimizdə üzərimizə düşəni edək. Ehtiram qardaşımızın itkisi bizi bu barədə ciddi düşünməyə vadar edir. Kədərimizi bölüşdüyümüz kimi, məsuliyyətimizi də bölüşməyi bacarmalıyıq.
Bütün Milli Qəhrəmanlarımıza və Vətən Müharibəsi Qəhrəmanlarımıza Allahdan möhkəm cansağlığı, ailələri ilə birlikdə uzun və rahat ömür arzulayıram. Vətənin dar günündə xalqına arxa duran bu insanların öz dar günlərində arxasız qalmaması hər birimizin vicdan borcudur.
Əziz Ehtiram qardaşım, Vətən qarşısındakı xidmətlərin unudulmayacaq. Səni sevgi və ehtiramla xatırlayacağıq. Allah rəhmət eləsin, ruhun şad, məkanın cənnət olsun!
Elşən Uluxanlı
Azərbaycan Respublikası Milli Qəhrəmanlarını Tanıtma
İctimai Birliyinin sədri